Villa du Bayehon


De vierde editie van het Jaarlijkse Vriendenweekend stond dit keer in het teken van gezelligheid en afscheid. De gezelligheid was zoals altijd goed: het goede eten (chili con Geppie en een ware Italiaanse maaltijd) en onze goede smaak voor de juiste spelelementen (klaverjassen, petanquen, voetballen, pesten en weerwolven) droegen hier natuurlijk aan bij. Maar het was ook even een traantje wegpinken bij de gedachte dat JP en Sonya, coole Jonathan en mister/miss X per oktober niet meer op rij-, maar op vliegafstand van ons vandaan wonen. Da's natuurlijk even wennen. Het leed van (tijdelijk) afscheid wordt natuurlijk verzacht door de gedachte dat we er mediterrane verjaardagfeesten bij krijgen en altijd kunnen schermen met het feit dat we mediterrane vrinden hebben.

Maar allez... het is toch spijtig dat we de Brasseurs minder zullen zien. De heimwee-snotcase bevat helaas geen Beam-Me-Up-Scotty-Beamer. Gelukkig bestaat er wel zoiets als een vliegtuig of een snelle Baksmobiel. En daar gaan we gewoon gebruik van maken. En er komt natuurlijk een ParmaLog. Kunnen we elkaar niet vaak meer in werkelijkheid ontmoeten, dan doen we het vaker virtueel. Het weekend was dus wat dubbel, maar eigenlijk zoals altijd: gewoon goed. Ik heb genoten en hoop dat het jaarlijkse samenzijn ondanks logistieke uitdagingen in stand wordt gehouden. Ik maak er in ieder geval een speerpunt van. Tot slot wil ik de Utrechtgroep (Gerben & Babette) nogmaals bedanken voor de gehele organisatie: het liep gesmeerd en dat is top!
Tot snel allemaal!
0 Comments:
Post a Comment
<< Home